|
ZONNEKINDEREN gaan naar SCHOTLAND Er
komt een tweede serie van het fel bejubelde Zonnekinderen. Uiteraard zou
het om een nieuwe groep kinderen gaan. De opnames gebeuren net zoals
vorige keer door JokFoe in opdracht van één. De opnames zouden de
eerste 2 weken van juli e.k. in Schotland gebeuren. |
| We
hebben veel vragen ontvangen naar een kalender voor 2005 met de
Zonnekinderen. Dat was echter een persoonlijk geschenk van Henk Van
Cauwenbergh, als uitgever van de Showbizzkalender.
De kalender wordt niet te koop aangeboden. De directie en de begeleiders van de Zonnekinderen vinden het belangrijk dat de deelnemers geen BV status krijgen. De deelnemers moeten vroeg of laat hun eigen weg zoeken, en het BV-schap zal hen daarbij zeker niet helpen. Wij hopen op uw begrip ... |
Als
ouders van kinderen met een mentale handicap hebben we gemengde gevoelens bij de
serie. Enerzijds zijn we blij dat er aandacht is voor onze leefwereld met onze
eigen 'zonnekinderen', maar anderzijds waren we ook bevreesd voor het voyeurisme
vanwege de sensatie.
Onze bedenkingen waren overbodig. Ondertussen zijn we overtuigd van de goede bedoelingen
en de vakkennis van de programmamakers.
Veel kinderen met een mentale handicap zien er uit zoals andere kinderen. Enkel wanneer men met hen spreekt, dan merkt men dat ze 'anders' zijn :
Van niveau zijn het allemaal kinderen gebleven. En afhankelijk van hun mentale ontwikkeling worden ze opgedeeld in mensen met een licht, matige, ernstige of diep mentale handicap.
Sommigen hebben extra gedragsproblemen. Die kunnen het gevolg zijn van hun handicap. Soms worden ze veroorzaakt door nare ervaringen.
Daarom heeft elk kind met een mentale handicap een andere aanpak nodig. Professionelen noemen het een 'handelingsplan', als ouders spreken we soms over een 'gebruiksaanwijzing'.
Wanneer gewone mensen in een nieuwe situatie terecht komen, dan worden ze wat zenuwachtig. Maar dat lost zich op. Wanneer mensen met een mentale handicap in een nieuwe situatie belanden, dan kunnen ze zich moeilijk en soms zelfs agressief gedragen, of weglopen ...
Zonnekinderen hebben nood aan structuur en duidelijheid. Het is dan ook een hele uitdaging voor hen om op reis te gaan, naar het onbekende. Het is dan ook niet voor niets dat er 4 begeleiders nodig zijn, voor 7 zonnekinderen. Nochtans is dat de echte wereld niet. In de realiteit staan hun opvoeders soms alleen op dienst in een groep van 10 jongeren. Dan is er geen tijd om problemen onmiddellijk op te lossen via een individueel gesprek.
De gave van alle Zonnekinderen, welk niveau ook, is om de buitenwereld een spiegel voor te houden. Zij maken alles relatief. Zij leven in een andere wereld, waar liefde en vriendschap zoveel meer waard zijn. Als ouders spreken we soms over de "Zesde Wereld". Ronkende titels, macht of geld is er niet van belang. Het gaat om wie je bent en wat je voor hen doet ...
Er wordt duidelijk verteld dat de meeste jongeren een mentale leeftijd van 10 jaar hebben, hoewel ze tussen de 14 en de 19 jaar oud zijn. Ogenschijnlijk zijn het allemaal gewone jongeren : hun handicap is niet te zien aan de buitenkant.
Hun begeleiders zijn opvoed(st)ers die zich volledig inzetten : het is duidelijk niet alleen hun werk, maar een roeping ! Zij staan tussen de gasten en doen mee, maar houden de groep goed in de hand.
Problemen moet men voorkomen, want problemen oplossen kan soms heel lang duren. Denk maar aan het probleem van het 2-persoonsbed. Pas na veel geduld en met veel creativiteit van de opvoed(st)ers kon dat opgelost worden.
Welke jongeren van 14 tot 19 jaar geven hun begeleiders een nachtzoen ? Dat is toch beste bewijs dat ze gelukkig zijn ... want anders zouden ze dat niet doen.
Opmerking over de website ? Klik hier voor een e-mail naar opvang@tekort.be !