Bemerkingen ouders van andere Zonnekinderen ...

Let op : elke e-mail wordt gelezen. Interessante mails worden doorgestuurd naar de begeleiding van de Zonnekinderen. Een bloemlezing van de e-mails komt op de website.

Negen weken lang 's maandagsmorgend opgestaan met een goed gevoel van "'t is deze avond Zonnekinderen".
Bedankt voor de schitterende reeks televisie. Hartverwarmend in een tijd waar er klachten over burenlawaai worden neergelegd tegen kleuterscholen.
Hoopgevend in een tijd waar mensen uit puur ego voor negatieve en racistische partijen stemmen, wier groot voorbeeld gehandicapten als overtollig vuil beschouwden en daarom ... Bedankt ook voor mij persoonlijk, ik heb de job van mijn echtgenote die al jaren in de bijzondere jeugdzorg werkt weer ten volle leren waarderen.
Klein woordje van kritiek : het is echt niet de gewoonte dat er zoveel begeleiders meegaan op een vakantie, dit is echt uitzondering.
Meestal gaat met men op vakantie met een tiental kinderen met twee begeleiders.
Als je dan ziet hoeveel werk de begeleiders van de Zonnekinderen deden, moet de waardering voor al die andere begeleiders, opvoeders nog meer gewaardeerd worden. Daarom zou ik al de mensen die zich dag en nacht inzetten voor deze kinderen, of we ze nu mentaal, sociaal of karakterieel gestoord noemen willen in het zonnelicht zetten. Zij doen schitterend werk

Gisteren was de laatste uitzending van zonnekinderen , weer was ik ontroerd bij zoveel liefde ,zoveel schoonheid ,zoveel "gewoon zijn , samen met "jullie" zonnekinderen . Een heel diepe bewondering heb ik voor de begeleiders , 7 dagen en nachten samen zijn met zulke toffe gasten moet heel zwaar maar ook heel plezant en verrijkend zijn . Een heel dikke proficiat voor iedereen , ook voor de programma makers , ik doe mijn hoed af voor jullie en als er ooit moet gestemd worden voor het beste programma van 2004 ,mijn stem krijgen jullie "dobbel en dik " Aan de zonnekinderen zelf wil ik nog zeggen , blijf dansen , zingen ,lachen en huilen (van verdriet zoals peter Manuel of van vreugde zoals danseres Veerle die zo goed kon dansen) met andere woorden blijf jullie zelf ,blijf "onze" zonnekinderen!!!!!
heel veel groetjes

Als zus van een zonnekind (Sint-Juliaan in Gent) vind ik dat jullie méér verdienen dan alleen een plaats in de top 20 van de kijkcijfers. Ik heb altijd al enorm veel appreciatie gehad voor de begeleiders – opvoeders. Het zijn een pracht van mensen die prachtige mensen laten zijn wie ze zijn. Ook een dikke duim omhoog voor de zonnekinderen. Negen afleveringen lang hebben jullie laten zien wat gelukkig zijn is. Het is allemaal puur wat jullie tonen. Jullie vriendschap is écht.

Proficiat! Deze kinderen komen veel te weinig aan bod in de televisiewereld. Ik hoop dat er een vervolg komt op deze prachtserie.

Dit programma verdiend zeker een prijs, was de kijkdichtheid niet optimaal, de mensen die het programma volgenden zullen wel met veel interesse gekeken hebben. Jaren heb ik in het Gentse gewerkt met kansarme kinderen . Tot een buitenlandse reis is het bij ons nooit gekomen maar wij deden wel verschillende meerdaagse uitstappen , met de tent , in een vakantiehome, in een hotel, deze uitstappen zijn ze nooit vergeten.
Bij het bekijken van het programma zonnekinderen zag ik dikwijls vele gelijkenissen met de onze. Jullie brachten de kinderen zoveel bij, het leren zelfstandig functioneren, genieten van kleine en grote dingen in een harde maatschappij van vandaag.
Ik wens de programmamakers een hele grote proficiat en aan alle Zonnekinderen en begeleiders een warme knuffel en ... doe zo verder

Ik weet niet goed of ik iedereen die met "zonnekinderen" iets te maken heeft moet feliciteren of bedanken ... Beiden denk ik.

Ik heb, zoals waarschijnlijk vele kijkers, weinig of niets te maken met mensen met een mentale handicap, laat staan met de begeleiding van die mensen. En ook ik heb zo mijn bedenkingen bij het voyeurisme dat dikwijls de basis is van vele van de zogenaamde reality-shows. Geef toe, niet echt een ideale uitgangspositie om naar jullie programma te kijken. Ik weet nu beter ...

Ik was vanaf de eerste minuten van de eerste aflevering danig onder de indruk en zodoende aan de TV gekluisterd. En zolang het programma liep moest alles op maandagavond wijken. Eerlijk waar, wat de "Zonnekinderen" bij mij hebben teweeg gebracht, is moeilijk te beschrijven. De ontwapenende eerlijkheid van Ilse, Lieselot, Veerle, Manuel, Maxim, Sven en Wesley, hun onschuld, hun enthousiasme, hun karakters, hebben mij van de eerste tot de laatste minuut, soms tot tranen toe, verbaasd. Ik besef maar al te goed dat het uiteindelijk niet alleen over hen gaat, en dat zij een gezicht hebben gegeven aan zovele andere kinderen. Maar zij zijn het die mijn hart hebben gestolen. Het zijn zij die me mijn ogen hebben geopend en die mij ertoe hebben bewogen, nu en dan eens stil te staan bij mijn dagelijkse, jachtige, soms bekrompen bezigheden en deze zeer regelmatig eens sterk te relativeren...

En dan zijn er nog Els, Mieke, Odilon en Kris. Het respect dat ik voor hen voel, en voor alle anderen die zich net als hen voor "zonnekinderen" inzetten is zeer, zeer , zéééééér groot! Ik kan mij de precieze omvang van hun werk moeilijk inbeelden, maar van wat ik nu al op TV zag, was ik danig onder de indruk. PROFICIAT! Ik besef dat, nu het programma afgelopen is, het gevaar is dat ik vergeet ... Wel beste Ilse, Lieselot, Veerle, Manuel, Maxim, Sven, Wesley en alle andere "Zonnekinderen" beste Els, Mieke, Odilon en Kris, ik beloof jullie allemaal dat ik mijn uiterste best zal doen jullie NOOIT te vergeten! Nogmaals bedankt en proficiat, het ga jullie allemaal goed!

Ik las op de homepage van de VRT dat TV1 staat voor programma's die warm, levenslustig, intelligent en kwaliteitsvol zijn. Nu, Zonnekinderen is een schoolvoorbeeld geweest voor jullie doelstelling ! De zuiverheid en de puurheid van die mensen heeft me telkens weer ontroerd, heeft me een ander beeld gegeven van gehandicapten.
Ook petje af voor de makers van het programma die alles op een subtiele en serene manier naar de kijkers hebben gebracht.

Ik wil jullie, de begeleiders en begeleidsters bedanken dat ik mee hebben mogen genieten (soms met een lach ... soms met een traan) van jullie avonturen in Zuid-Frankrijjk !

We vonden ze heel prachtig, want we keken altijd uit tot het maandag was om te kunnen kijken naar de zonnekinderen. We vonden dit een prachtig initiatief, en er mag zeker een vervolg op komen hoor. ik heb trouwens de foto's al eens bekeken op jullie site en ik vind ze heel prachtig.

Ik heb van in het begin de reeks gevolgd en heb sindsdien geen enkele meer gemist. Kvind het jammer dat het voorbij is, want ook voor mij was het leerrijk. Ik ben studente en zit in het 2 de jaar orthopedagogie. Ik heb er heel van opgestoken !
De vele ervaringen deden me soms een traantje laten en soms lachen van plezier ! Er zaten heel wat mooie herinneringen in. Het moet als begeleider echt tof zijn om met zo'n groep op reis te kunnen gaan. Het is mijn droom om later bij kinderen - jongeren met een verstandelijke handicap te kunnen werken en hen te begeleiden.
Jullie hebben er een aangename reeks van gemaakt en ook aan de zonnekinderen een dikke proficiat om te zijn wie je bent, ook al staan er tal van camera's naast je ! Veel succes aan iedereen en maak er nog mooie momenten van samen ! Hopelijk kom ik jullie ooit tegen...

Mijn vriendin en ik (allebei studenten Orthopedagogie) gaan mee op kamp met Jeugd- en gezondheid (CM Waas & Dender). We begeleiden namelijk kampen voor kinderen en jongeren met een mentale handicap. Elk kamp dat wij begeleiden is anders. We kunnen geen enkel kamp met elkaar vergelijken. Elk jaar doen wij nieuwe ervaringen op en wij denken dat dit wel het mooie is aan ons toekomstig beroep als gespecialiseerd opvoeder/begeleider.
In de intro van het programma zegt een stem het volgende: "één ding kunnen ze zeer goed, zijn wie ze zijn". Dit is ook zo. Hun emotie's en gevoelens zijn echt... en dat is eigenlijk iets om jaloers op te zijn...
We vinden het echt heel jammer dat het programma is afgelopen maar dankzij jullie website en de tv1-website hebben we toch mooie herinneringen aan deze reeks.

Chapeau voor de manier waarop jullie met deze zonnekinderen omgaan...het was hartverwarmend! Eén zaak is duidelijk: jullie zien deze kinderen ( ons mannen - dixit Odilon - ) graag. Dank aan Ilse, Liselotte, Veerle, Manuel, Maxim, Sven en Wesley omdat ze ons in hun hart lieten kijken.

Ik ben werkelijk gewoon sprakeloos. Zulke mooie en echte pure televisie heb ik in lange tijd niet meer gezien. Ik heb elke week uitgekeken naar de serie. In mijn eigen leven kom ik niet in contact met kinderen met een mentale handicap, maar de serie was echt een 'eye opener'! Zo vertederend, ontroerend, mooie momenten, lachen en huilen, en soms tegelijk, maar bovenal zo eerlijk en zo echt. Je word zo betrokken en je leeft zo mee, het is zo mooi gebracht, alsof je mee op reis was. Een hele dikke pluim voor de begeleiders, zo knap zoals ze reageren op bepaalde situaties en bij elk kind een persoonlijke band hebben, ze zijn zo betrokken met het welzijn van de kinderen, echt hartverwarmend! Ik vind het heel spijtig dat het is afgelopen, je gaat zo meeleven met de kinderen en de begeleiders. Het heeft me echt geraakt, je gaat over dingen nadenken waar je anders nooit over nadenkt. Zo mooi dat het mogelijk was om op reis te gaan, zo'n belevenis voor de kinderen en de begeleiders, dingen die zo gewoon lijken voor een ieder, zijn zo speciaal voor zonnekinderen. Ik denk dat de serie bij veel mensen veel teweeg heeft gebracht en de kleine dingen in het leven meer zullen waarderen!

9 weken gekeken en 9 weken telkens weer tot tranen toe ontroerd geweest. Het was lang geleden dat in nog zo'n warm gevoel
hebben gekregen bij het bekijken van een televisieprogramma ! De reeks zou dan ook bekroond moeten worden.
Ik zal ze missen ! Aan alle zonnekinderen, begeleiders, ouders en iedereen die verder bij het programma betrokken was, heel
veel geluk toegewenst en bedankt voor de fijne tv-momenten !

man wat is jullie serie mooi!! het roept zoveel emoties op... jah echt sjiek. ik heb al wat ervaring met kinderen met een handicap en de kampen die ik met hen doe zijn echt super.. als ik de kindjes en de begeleiding zo zie stralen word ik er steeds zekerder van wat ik later wil worden(= eerst mijn 5de en 6 humaniora nog afmaken, dan komt mijn doel steeds dichterbij..)ja hoe ik jullie met de zonnekinderen zie omgaan... prachtig!! ik heb echt bewondering voor de zonne-begeleiding jullie hebben dat schitteren gedaan!! echt wauw... ik heb echt vanaf de eerste tot de laatse aflevering gekeken, waarom? gewoon het was zo mooi voorgesteld, en het was zo echt... hmm dat jullie de top20 niet gehaald hebben, is wel jammer, maar ik denk niet dat dat het belangrijkste is, jullie hebben volgens mij wel heel wat mensen kunnen overtuigen die niet echt openstonden voor kinderen met een handicap... mij raakte jullie altijd heel in begin van de aflevering met het zinnentje:.. maar een ding kunnen ze goed, zijn wie ze zijn..!! ja echt wauw. ook heb ik veel bewondering voor de zonnetjes, amai je zag ze elke een voor een openbloeien... ale hopenlijk tot nog eens op tv1 e

groetjes,liesbeth deferme
leve de zonnekinderen, zonnebegeleiding, en iedereen die trots mag zijn op zijn zonnevriendje/vriendinnetje of gewoon iedereen die jullie even graag zag als ik...

Liefste, programmamakers, begeleiding, zonnekinderen en iedereen die daar zijn steentje aan bijgedragen heeft,

Ik zou je eventjes willen zeggen, hoe ongelooflijk prachtig ik het programma zonnekinderen wel vond. Ik zit iedere maandag op mijn stoel te wippen op school om die avond alle programma's weg te laten voor een brok puurheid, eerlijkheid en spontaniteit. Ik kijk enorm op naar die jongeren, en naar de medewerkers. Ik dacht in mezelf:' het leven zoals het is' heeft zijn tijd gehad. Na dit schitterende programma hoop ik dat ze dezelfde toer mogen blijven opgaan! Zelfs ik in mijn zetel voor de tv, voel een band met die mensen. Danku, jullie die zo prachtig zijn, en ongelogen het beste tv-programma hebben gebracht in mijn leven.

Met spijt zal ik vanavond de laatste aflevering van de zonnekinderen kunnen bewonderen. Ik zal ze allemaal missen! De wijze woorden van muzikale Sven. Het groot hart van dierenvriend Manuel. Stoere Wesley die een oogje heeft op vlotte Ilse. Vrolijke Lieselotte die haar mannetje kan staan. 'Harry Potter' Maxim die steeds een glimlach op mijn gezicht tovert. Frele, elegante Veerle die zo mooi kan dansen...
Ik kan niet geloven dat ik ze niet meer zal zien...
Ook de begeleiders;Els, Mieke, Odilon en Kris, hebben mijn hart gestolen. Zichzelf zo wegcijferen. Alleen Liefde met een grote L kan zo iets bewerkstelligen ! BEDANKT OMDAT JULLIE IN MIJN HART EEN WARME GLOED HEBBEN ONTSTOKKEN !

Hartelijk dank bij voorbaat en een heel warme groet voor de zonnekinderen en hun begeleiders en begeleidsters!!!!!!

Ik ga al 5 jaar mee met kampen met kids met een mentale handicap en ik voelde net hetzelfde warme zalige gevoel iedere keer ik naar het programma keek. Echt ik heb supergelachen maar ook vaak met tranen in mijn ogen gezeten ...
en don't worry : ik weet totaal niets van dienen walvis in de stille zuidzee ;)

Mijn dochter volgt momenteel haar tweede jaar orthopedagogie en ik mag zeggen dat jullie programma ronduit haar favoriete programma op TV is. Spijtig genoeg hebben wij de eerste twee of drie afleveringen gemist, maar via een collega, die er heel enthousiast over was, zijn wij ook beginnen kijken.
Proficiat met de manier waarop jullie elk kind in het zonnetje hebben gezet. Het was eerlijk gezegd PRACHTIG. Doe zo verder.
Wij zullen de zonnekinderen missen !

Nog veel geluk en bedankt voor de fijne TV momenten.
Linda Spinoy

Ik heb ongelooflijk hard van jullie programma genoten, ik werd er altijd zo goed gezind van, gelukkig is er vanavond nog een aflevering!
Ik studeer orthopedagogiek en heb vol bewondering gekeken naar de begeleiders van de zonnekinderen. Hoe die mensen zoveel ondersteuning aan de jongeren kunnen bieden en tegelijk zo hard zichzelf blijven. Jullie doen dat fantastisch! Als ik binnen een paar jaar ook zo kan werken, dat zou ongelooflijk zijn!
Ik vind dat jullie programma zeker een prijs verdient, ook voor de programmamakers, die deze reis op een ongelooflijke manier in beeld hebben kunnen brengen. Je hebt zeker niet het gevoel van voyeurisme bij het kijken van deze reeks, maar gewoon een gevoel van mee-beleven!
Bedankt voor het vullen van mijn maandagavond op zo'n mooie manier ;-)!

Er is al heel wat positiefs te lezen geweest over "zonnekinderen".... Wij vinden het één van de beste ontmoetingen van dit najaar. Zulke kinderen leren kennen doet enorm veel deugd in de harde maatschappij van vandaag.
Wij willen "extra" onze grote waardering uitspreken voor de begeleiders. Wat een pedagogische; maar ook een zeer liefdevolle houding hebben we mogen leren kennen. Het moet een razend-zware taak zijn om u zo voor die kinderen in te zetten. En we zijn ervan overtuigd dat dit niet een houding was "alleen voor de reis"...maar een houding van elke dag...Zoiets forceer je namelijk niet voor enkele dagen... maar is een getuigenis van een spontane dagelijkse inzet.

Ik ben zelf moeder van een dochter van 13j.en ben blij dat ze gezond is,maar wat is gezond! Ik vind het fantastisch dat het leven van die GEZONDE kinderen eens aan bod komt op een natuurlijke manier.
Ik ben kinderverzorgster van opleiding maar heb nooit met kinderen met een handicap gewerkt alhoewel ik dat wel graag wou doen. Die drang is nu nog sterker geworden want met kinderen werken en leven en ze een goede opvoeding geven is zo belangrijk in onze maatschappij.
Daarom proficiat aan alle opvoeders, ook diegene die niet zijn meegegaan op reis, jullie leveren fantastisch werk.
Dit programma verdient een prijs!

Prachtige serie. Ik wist niets van het programma af totdat anderen kinderen mij op de bus attent op maakte : "juffrouw Veerle komt deze avond op TV". Ondertussen had ik al drie afleveringen gemist. Mijn Veerle, zo mag ik haar noemen, had het zelf niet durven vertellen. De maandag en de vrijdag heb ik haar bij mij op de schoolbus.
Wij zitten dan altijd samen te praten. Ze is heel tevreden dat ik naar haar luister. Ondertussen is ze 20 geworden en kreeg ik van haar een geschenkje voor haar verjaardag. Heeft ze het al eens moeilijk, dan laat ik haar gewoon dagdromen. Veerle is een pracht van een meid en heeft ongelooflijk toffe ouders.
Ik hoop dat zij nog zo reizen mag meemaken. Men krijgt veel liefde van kinderen zoals de Zonnekinderen. Eens je hun hart gestolen hebt, is het eeen vriendschap voor het leven.

Ik vond het zeer goede t.v. Ik heb met veel interesse al de afleveringen gevolgd.
Ik vind persoonlijk dat jullie programa zeker een tv prijs moet winnen, als het van mij moest afhangen.
Ik wens jullie het allerbeste en nog eens bedankt. Het ga jullie goed

het is hier weer met lieselotte van de zonnekinder. 'De beste fransvrouw' zeggen ze tegen mij. Ik vind zonnekinderen heeeeeeeeeel super en ik vind het een beetje spijtig dat het gedaan is. Maar het was daar ok en heeeeeeeeel leuk. Maar soms ook minder leuk, zoals voor mij bij de honden dat vond ik niet zo leuk. ik ga julie nu laten

ik bekijk jullie programma wekelijks en ik moet heel eerlijk zeggen : ik vind het een pracht van een programma soms moet ik wel eens een traantje wegpinken bij het zien van jullie mooi geluk. Soms is er wel eens verdriet en een traan bij maar meestal zijn jullie blijgezind.
Nu gisteren heb ik terug gekeken en ik heb terug een traantje moeten wegpinken ik heb namelijk ook een zoon die is nu net 20 geworden en heeft ook kort na zijn geboorte stuipen gehad ik had het in het begin heel moeilijk mee om te kunnen aanvaarden dat mijn zoon nooit dezelfde capaciteiten zal hebben als de kinderen van mijn zussen en broers maar nu ik zie dat hij heel gelukkig is voelen wij ons daardoor ook een stuk gelukkiger. Hij weet ook heel goed gelijk Veerle dat hij niet kan gelijk een ander ook luistert hij heel graag naar muziek zowel klassiek als modern en dansen en zingen is ook één van zijn hobbies maar het liefst alleen op zijn kamer.
Ik hoop dat we misschien ooit eens in contact kunnen komen door vereniging of activiteit ik weet wel niet goed hoe maar wie weet. Onze zoon gaat naar Basiel en dit is een vereniging voor minder valide kinderen vanaf 14 jaar in Oostende. Hij is daar zeer gelukkig.
Ik wens jullie begeleiders een heel grote proficiat hoe jullie omgaan met die kinderen aan de kinderen ook een grote proficiat en Manuel als we kunnen gaan naar het Zuiden van Frankrijk zou ik wel een graag je schaap zien waar je peter van bent.
Ik hoop dat er nog veel zo programma's gemaakt mogen worden

ik ben dus lieselotte van de zonnekinderen en ik vind die afleveringen heeeeeeeel mooi en leuk en ik moet altijd lachen.
ik weet dat er nog leuke aflevringen komen maar ik weet nie veel schrijven.
ik ben weg salukes

Beste ouders en familie van zonnekinderen,

Ik heb enkele jaren geleden in leiding gestaan bij "AKABE" en ben ook een aantal keer in de grote vakanties meegeweest op kampen voor mentaal- en fysiek mindervaliden. Door mijn studies en nu door mijn leeftijd en gezins-bezigheden ben ik daarmee echter moeten opgehouden.
De serie op TV1 "Zonnekinderen" geeft me weer het warme gevoel dat ik ook had toen we met onze "zonnekinderen" bezig waren. Het is een ervaring geweest die me veel wel verrijkt heeft. Want soms sta je inderdaad versteld hoe mensen verstenen of achteruit gaan als ze in aanraking komen met een mindervalide. Het maakt me soms boos ! Maar het is ook triest want het moet zijn dat die mensen iets (info, ervaring, ...) missen.
Daarom (alhoewel ik geen zus of broer of ouder ben) ben ik zeker geïnteresseerd in jullie project 'zesde wereld'. Kan ik meer info krijgen ? En ik wil geen aflevering missen !

Ellen Schoeter

Dag familie zonnekinderen,

als ik kan, kijk ik naar zonnekinderen.ik vind dat we inderdaad ,te weinig af weten van kinderen met een mentaal handicap.ik heb door de afleveringen al wat opgestoken,over hoe deze kinderen en jongeren zich gedragen.er zal nog heel veel zijn dat we niet zullen weten en te zien krijgen.dat is misschien maar best zo.de kinderen moeten,vind ik ook nog wat privé hebben .en zo als er word gezegd,er moet niet worden gekeken voor de sensatie.dus die laten ze dan beter niet zien op de tv.nu wat over de kinderen en jongeren zelf.ik vind dat ze één voor één schatten zijn,ik geniet van hun fijn karakter ,dat zo puur is.niet gespeelt wil ik daar mee zeggen.ze zijn hun eigen zijn dat voel je.er staat precies geen camera op hun gericht,en gek genoeg is dat wel zo.ik hou echt van dat programma.er is tot nu toe nog geen programma dat mij zo een plezier geeft.deze kinderen en jongeren zijn zo schattig,lief,eerlijk,natuurlijk.ik ben blij ze op deze manier te leren kennen.als dit programma er niet was zou ik me dat niet kunnen voorstellen,hoe deze kinderen en jongeren zijn.puur natuur..ik dank jullie allen die aan deze project hebben meegewerkt.en zeker de kinderen en jongeren,want die zijn in dees programma de belangrijkste en fijnste mensen.

groetjes liliane

Graag wil ik jullie dit berichtje sturen om jullie mee te delen dat ik het programma Zonnekinderen fantastisch vind. Ikzelf ben meter van een jongetje met een handicap van bijna 8 jaar en in al die jaren, sinds zijn geboorte, ben ik helemaal anders gaan kijken naar kinderen met een handicap, dit zijn leuke kinderen, dit zijn kinderen met een warm hart, dit zijn kinderen met een goed hart..... en natuurlijk hebben zij ook eens slechtere dagen maar andere kinderen hebben dit ook. En als ik eens naar mijn kindertijd ga kijken dan kan ik ook inzien dat mijn ouders het niet steeds gemakkellijk hebben gehad met mij en dat ik soms erg ondeugend kon zijn. Dus veel verschil met andere kinderen maakt het niet uit, men moet ze alleen anders gaan bekijken, anders... dan bedoel ik ook zoals iedere normaal kind. Kinderen met een handicap zijn uiteindelijk ook normale kinderen. Elk kind is verschillend, elke mens is verschillend.
Ik leef ieder maal erg mee met het programma, heb al veel gelachen maar heb ook al tranen met tuiten gehuild zoals deze week met verhaal van het lammetje. Ik had zo graag daar geweest om hem te troosten. Maar ja, dit is de werkelijkheid en het is soms heel moeilijk om iets achter te laten dat men graag ziet. Ikzelf heb dikwijls moeilijk in bepaalde situaties.Indien er een vervolg komt op deze verhalen had ik dit heel graag vernomen.
Ik wens alle kinderen van Zonnekinderen, alle begeleiders en alle ouders , heel veel moed, heel veel plezier en sterkte in alle omstandigheden en weet dat jullie niet alleen zijn.

Reacties ...